Veysel Karani Munâcâtı 1. Sayfa

Sayfa 1 / 2

1
*مُنَاجَاةٌ لِأُوَيْسٍ الْقَرَنِيِّ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُ*
*Münâcâtün li-Uveysi'l-Karanî radıyallâhu anh*
*ÜVEYS EL-KARANÎ HAZRETLERİ’NİN BİR MÜNÂCÂTI*
2
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمَانِ الرَّحِيمِ
Bismillâhi'r-Rahmâni'r-Rahîm
Rahman ve Rahîm Allah’ın adıyla
3
اِلٰه۪ي اَنْتَ رَبّ۪ي وَاَنَا الْعَبْدُ﴿١﴾
İlâhî ente rabbî ve ene'l-abd.
1. Allahım! Sen benim Rabbimsin. Ben ise Senin terbiyene muhtaç kulunum.
4
وَاَنْتَ الْخَالِقُ وَاَنَا الْمَخْلُوقُ﴿٢﴾
Ve ente'l-hâliku ve ene'l-mahlûk.
2. Yaratan Sensin; yaratılan benim.
5
وَاَنْتَ الرَّزَّاقُ وَاَنَا الْمَرْزُوقُ﴿٣﴾
Ve ente'r-rezzâku ve ene'l-merzûk.
3. Rızık veren Sensin; rızka muhtaç olan benim.
6
وَاَنْتَ الْمَالِكُ وَاَنَا الْمَمْلُوكُ﴿٤﴾
Ve ente'l-mâliku ve ene'l-memlûk.
4. Mülkün sahibi Sensin; kul ve köle benim.
7
وَاَنْتَ الْعَز۪يزُ وَاَنَا الذَّل۪يلُ﴿٥﴾
Ve ente'l-azîzü ve ene'z-zelîl.
5. Azîz Sensin; zelil benim.
8
وَاَنْتَ الْغَنِيُّ وَاَنَا الْفَق۪يرُ﴿٦﴾
Ve ente'l-ganiyyü ve ene'l-fakîr.
6. Zengin Sensin; fakir benim.
9
وَاَنْتَ الْحَيُّ وَاَنَا الْمَيِّتُ﴿٧﴾
Ve ente'l-hayyü ve ene'l-meyyit.
7. Hayatı ebedî ve Kendinden olan Sensin; ölümü tadan benim.
10
وَاَنْتَ الْبَاق۪ـي وَاَنَا الْفَان۪ـي﴿٨﴾
Ve ente'l-bâkî ve ene'l-fânî.
8. Bâkî Sensin; fani benim.
11
وَاَنْتَ الْكَر۪يـمُ وَاَنَا اللَّئ۪ـيمُ﴿٩﴾
Ve ente'l-kerîmü ve ene'l-leîm.
9. Kerîm Sensin; keremine muhtaç mücrim benim.
12
وَاَنْتَ الْمُحْسِنُ وَاَنَا الْمُس۪ٓيءُ﴿١٠﴾
Ve ente'l-muhsinü ve ene'l-musî'.
10. İhsan sahibi Sensin; o ihsana muhtaç günahkâr benim.
13
وَاَنْتَ الْغَفُورُ وَاَنَا الْمُذْنِبُ﴿١١﴾
Ve ente'l-gafûru ve ene'l-müznib.
11. Bağışlayıp affeden Sensin; o affa ihtiyacı olan isyankâr benim.
14
وَاَنْتَ الْعَظ۪يمُ وَاَنَا الْحَق۪يرُ﴿١٢﴾
Ve ente'l-azîmü ve ene'l-hakîr.
12. Yüceler Yücesi Sensin; hor ve hakîr benim.